Stecu - blog

Dzień długi, więc po południu się wspinać da. Ale trzeba dojechać w skały. I tutaj pojawia się Junior, który bolidem swoim, Bartka i mnie na Grochowiec, w środowe popołudnie zawiózł.

... czyli jak zmienia się percepcja trudności jako funkcja czasu spędzonego na Szczelińcu, na podstawie własnych doświadczeń podczas jednodniowego wypadu w Hejszę.

Eksperyment będący podstawą do poniższej analizy przeprowadzony został dość żywiołowo, bez wcześniejszych przygotowań. Eksperyment więc prezentuje jakość par excellence, pomimo że nie przewidywaliśmy, iż go przeprowadzimy :) Inek zaproponował niedzielę w Hejszy i ostatecznie w dwuosobowym składzie tamże ją spędziliśmy.

I gdzie takie spotkanie mogło mieć miejsce? Może w bibliotece? A może raczej na Bibliotece ;) Tam bowiem właśnie z Docentem karnęliśmy się po robocie. Dla niego było to odkrycie po latach, bo jak sam mówił to rzadko się wspinał tam, a jego wizyty pamiętały zawody na 'Bambo 2'.

Zaintrygowani uroczym walcem 'Opowieści lasu wiedeńskiego' op. 325 Johanna Straussa (syna), postanowiliśmy zbadać co za muza go natchnęła by ów utwór spłodzić. I upewnić się czy rzeczywiście dramaturgia utworu pochodzi od przerażających stromizn skalnych, jakże częstych w pagórkowatym krajobrazie 'Wienerwaldu'.

I tu niespodzianka, bo nie ta Wysoka znana z panoramy Rzędek. Ale inna, bardziej podkrakowska. Bo skała o takiej nazwie znajduje się też w Dolinie Będkowskiej. Paręset metrów na południe od Sokolicy, po tej samej stronie doliny, widać wystającą nad las skałę na zboczu. To właśnie Wysoka.

Padło i na mnie, że spotkał mnie zaszczyt by móc się pokłonić przed Pochylonym, a nawet dotknąć jego chłodnej nieco niestety skaly. Bowiem Pochylec właśnie wybraliśmy z Docentem na pierwszy tegoroczny wypad popracowy. Docent miał porachunki, bo już raz (słownie) na Pochyłym był i to parę dni temu, więc taki oto cel wybraliśmy na czwartkowe popołudnie.

Długo kiełkowała wiosna AD2009, cośmy wszyscy pewnie zauważyli. Szczególnie dobrze to było widać przez pryzmat dwumetrowych zasp na Krupówkach dwa tygodnie temu. Ale i szybko się pierwsze jej jutrzenki pojawiły, z których skrzętnie skorzystaliśmy.

Nauczony, że na Jasnej można ostatnio pocałować klamkę, miałem wczoraj uprząż w odwodzie. Niestety (albo może stety) przydała się. Po raz drugi już bowiem, musiałem buziaka dać wspomnianej klamce. I tak mi jakoś przyszło na myśl, aby Sikor odwiedzić z ciekawości.

Wprawnym ruchem zakręciłem kołem sterowym skodziny i wydałem sobie rozkaz 'Ku przygodzie! Na Sikor'. Wysłuchałem swojego rozkazu i zgodnie z jego dyrektywami po paru chwilach szliśmy szkolnym korytarzem pełnym wspomnień.

Opłaciło się kupować bileciki parę miesięcy do przodu. Może nie wszystkim, ale zawsze są jakieś ofiary... Dwuznacznie zabrzmiało, ale chodzi o znaczenie pechowcy oczywiście. I tak objuczeni w taszki i plecaki, dość kombinowaną drogą lotniczą dotarliśmy zeszłej niedzieli na Sardynię.

Skuszeni medialnym szumem i lekturą Magazyn Górskiego Nr 54 odwiedziliśmy Dolinę Brzoskwinki, by zweryfikować co zacz. Rejon ten leży tuż obok wsi Chrosna i znajduje się tuż przy autobanie i lotnisku w Balicach.